De woonboerderij op een terp in het prachtige landschap van de Ooijpolder is onderdeel van een gehuchtje van soortgelijke voormalige boerderijen. De opgave is om de grote schuur geschikt te maken voor woondoeleinden. De monumentale waarden zitten met name in het exterieur en in het originele gebint. Uitgangspunt is om met de indeling van de ruimten, de keuze van materialen en kleuren zoveel mogelijk in de geest van het pand te blijven: dus geen moderne woning in een oude schil. Ook is het de wens om gebruikte materialen toe te passen, waar mogelijk.
De vloer van de hooizolder is te laag gelegen om de begane grond te kunnen gebruiken om er te wonen, dus die is hoger gelegd en geïsoleerd aan de bovenzijde. Hierdoor kan de kap (rieten dak) geïsoleerd blijven. De hildes zijn teruggebracht, net zoals de knechtenkamer. Andere historische verwijzingen zijn de afwerking van de lambriseringen (tadelakt) en van de begane grondvloer (ossebloed cementvloer en gebruikte klinkers). Ook zullen de ongeïsoleerde stalen en betonnen gevelraampjes terugkeren, net zoals de houten luiken en grote poort.
De nieuwe gevelopeningen waren al eerder vergund maar zijn nu verder uitgewerkt De stalen dakramen in de zolderkap zijn voorzien van getimmerde lichthappers om het daglicht in de woonruimte te kunnen brengen.
Opdrachtgever: Particulier Constructeur: JVZ Nijmegen Aannemer in bouwteam: ntb
